Klimat

Do Portugalia najlepiej przyjechać wiosną lub latem. Zimą są wyraźne różnice między północą a południem kraju. Na wysuniętym najdalej na południe Algarve zdarzają się wtedy często ciepłe, słoneczne dni, a osłonięte plaże południa pozwalają się opalać przez cały rok. Wieczory bywają chłodne, ale nie na tyle, aby zrazić turystów. W okolicach Lizbony zima jest łagodna, ale nieprzewidywalna – na przemian występują dni słoneczne i deszczowe. W centrum i na północy zimy bywają deszczowe i chłodne, ale nie mroźne. Okresy deszczu są przerywane rozpogodzeniami, stwarzającymi doskonałą okazję do spacerów. W górach jest zdecydowanie zimniej. Śnieg leży od listopada do lutego w Serra da Estrela oraz w pasmach górskich na północy i wschodzie (czasem wystarczy go dla miłośników narciarstwa, ale warunki są dalekie od ideału). Zima trwa krótko – od listopada/grudnia do lutego/marca, ze średnią temperaturą 12°C. W całym kraju zaczyna być cieplej w maju i czerwcu, a wysoka temperatura utrzymuje się do września. Z wyjątkiem Algarve noce bywają chłodne nawet w lecie, zwłaszcza na wybrzeżu Cascais i Estorilu niedaleko Lizbony. Na wybrzeżu zachodnim woda w Atlantyku jest przeważnie chłodna (22°C) do lipca. Na południu ogrzewa się wcześniej. W lecie w całym kraju panują upały, a słoneczne dni zdają się nie mieć końca. Na północy bywa tak samo gorąco jak na pozostałym obszarze, ale występuje większe prawdopodobieństwo deszczu. Na niektórych terenach w głębi lądu spiekota staje się trudna do wytrzymania – w Alentejo i górnym Douro słupek rtęci często utrzymuje się przez dłuższy czas na poziomie 40° C. Algarve latem jest umiarkowanie gorące (31° C), dzięki chłodnym wiatrom zachodnim.

typ klimatu: Śródziemnomorski

Prawo

Portugalskiego systemu prawnego jest częścią prawa cywilnego system prawny, nazywany również rodziny kontynentalnego systemu prawnego. Do końca 19 wieku, prawa francuskiego był główny wpływ. Od tego czasu głównym czynnikiem wpływającym została prawie niemieckim. Głównym ustawy zawierają Konstytucji (1976, z późniejszymi zmianami), Kodeksu Cywilnego (1966, z późniejszymi zmianami) oraz kodeksu karnego (1982, z późniejszymi zmianami). Inne istotne prawa handlowego (1888, z późniejszymi zmianami) oraz Kodeks postępowania cywilnego (1961, z późniejszymi zmianami). Portugalski prawa stosowane w dawnych kolonii i terytoriów i nadal jest głównym czynnikiem wpływającym na te kraje. Portugalia głównego policji organizacje są Guarda Nacional Republicana – GNR (Republikańskiej Gwardii Narodowej), A żandarmerii, a Polícia de Segurança Pública – PSP (Policji Bezpieczeństwa Publicznego), cywilnych sił policyjnych, którzy pracują w obszarach miejskich, a Polícia Judiciária – PJ ( Policję sądową), nadzorowane przez Ministerstwo Publicznego, PJ do zbadania sprawy karne.

Kuchnia

Portugalski kuchnia jest zróżnicowana. Portugalski zużywają dużo suchego dorsza (bacalhau w języku portugalskim), dla których istnieją setki receptur. Istnieje więcej niż wystarczająco bacalhau dania na każdy dzień roku. Dwóch innych popularnych ryb receptur są sardynki z grilla i caldeirada. Portugalskim Typowa mięsa kulinarne, które mogą podjąć wołowiny, wieprzowiny, jagnięciny lub kurczaka, obejmują feijoada, cozido do portuguesa, frango de Churrasco i Carne de Porco do Alentejana.

Typowe dania fast food zawierać francesinha z Porto, a bifanas (wieprzowina z grilla), Prego (wołowina z grilla) lub leitão (prosiaka) kanapki, które są dobrze znane w całym kraju. Portugalskiej sztuki ciast ma swoje początki w starożytnych receptur, z których pastéis de Belém (lub pastéis Nata de) pochodzi z Lizbony, i ovos-krety z Aveiro są dobre przykłady. Portugalski kuchnia jest bardzo różnorodna, z różnych regionów posiadających własne tradycyjne potrawy. Portugalskim dla kultowa mają dobre jedzenie i na terenie całego kraju istnieją myriads dobrych restauracji i małych typowe tascas.

Portugalski win zasłużone uznanie międzynarodowe od czasów Cesarstwa Rzymskiego, które Portugalia związane z ich boga Bachusa. Dziś kraj ten jest znany przez miłośników wina i jego wina zdobyły wiele międzynarodowych nagród. Jedne z najlepszych win portugalskim są: Vinho Verde, Vinho Alvarinho, Vinho do Douro, Vinho do Alentejo, Vinho zrobić Dão, Vinho da Bairrada i słodkie: Port Wine, Wine Madery i Moscatel z Setúbal i Favaios. Port Wine jest dobrze znany na całym świecie i najbardziej znanych win na świecie. Douro region winiarski jest najstarszą na świecie.

Podział administracyjny Portugalii

Formalnie Portugalia podzielona jest od 1976 roku na 21 dystryktów (port. distritos), z których dwa posiadają status autonomiczny (archipelagi Azorów i Madery). Drugim stopniem podziału terytorialnego jest 308 gmin (municípios, zwanych także concelhos), a kolejnym – 4257 sołectw (freguesias).

Pomimo tego, w życiu codziennym dominuje historyczny podział regionalny, obowiązujący oficjalnie w latach 1936-75. W ten sposób klasyfikowane jest na przykład pochodzenie produktów spożywczych, z winem na czele.

Coimbra

Stare Miasto leży na wzgórzu, na północ od rzeki Mondego. Krętymi uliczkami schodzi się stąd do nowej części Coimbry.

Na dole znajduje się ogromne i wygodne centrum handlowe, prawie zupelnie zamknięte dla ruchu samochodowego. Natomiast wspaniale zabytki z górnej części miasta zachwycają turystów swym pięknem. Dojście do Starego Miasta nie jest jednak proste. Plątanina uliczek jest prawdziwą pułapką dla osób, które mają problemy z orientacją. Zwiedzanie najlepiej zacząć od Starego Uniwersytetu (Universidade Velha). Droga do niego jest stosunkowo najprostsza, a z tarasu uczelni podziwiać można przepiękny widok na całą Coimbrę oraz na położone po drugiej stronie rzeki dwa klasztory św. Klary (Convento de Santa Clara-a-Velha i Convento de Santa Clara-a-Nova). Patrząc na miasto z góry, warto obrać sobie kolejny punkt zwiedzania i zapamiętać, jak się do niego dochodzi. Przy odrobinie szczęścia powinno się to udać. Może choć przez chwilę nie trzeba będzie nerwowo sięgać po mapę lub pytać o drogę.

Wina Porto

Zbiór winogron z określonego regionu trwa od połowy września do połowy października. Obecnie owoce są tłoczone przy pomocy urządzeń, a nie wyciskane stopami, niezależnie od tego, co utrzymują niektóre wytwórnie.

Sok z winogron fermentuje przez kilka dni, a kiedy naturalny poziom cukru wystarczająco się obniży, proces fermentacyjny zostaje zahamowany poprzez dodanie winogronowego brandy w stosunku 4 części wina na 1 część brandy. Następnie wino dojrzewa w beczkach w armazém (wytwórni) quinta (posiadłości wiejskiej) aż do następnego marca, po czym przewożone jest w dół rzeki do piwnic przewoźników w Vila Nova de Gaia, gdzie dalej dojrzewa.

Wyróżnia się cztery podstawowe rodzaje porto – branco (białe), tinto (czerwone), tinto aloirado (rubinowe) i aloirado (lekko brązowe), które różnią się okresem dojrzewania. Tylko w określonych latach, kiedy komisja uzna, że wina quintas są odpowiednio wysokiej jakości, oficjalnie zatwierdza się roczniki win. Jeżeli tak się stanie, wino pozostaje w beczkach przez okres dwóch lat, po czym jest butelkowane i dalej dojrzewa. Wino rocznikowe jest gotowe do picia po 10-15 latach po przelaniu do butelek i ma ciemniejszy kolor niż inne wina, co jest skutkiem długiego okresu leżakowania.

Na etykiecie umieszczona jest nazwa firmy, rocznik, rok, w którym porto było butelkowane i czasem nazwa majątku. Wino rocznikowe późno butelkowane (LBV), jest winem o jakości gorszej niż wino rocznikowe, ale na tyle dobrym, żeby leżakować w butelkach, do których jest rozlewane po 5 czy 6 latach dojrzewania w beczkach. Wszystkie inne wina typu porto są robione z mieszanek winogron, a większość z nich dojrzewa w beczkach o wiele dłużej, przynajmniej 7 lat, przez co nabierają brązowego koloru. Wina, które są oznaczone jako 20-, 30- i 40-letnie porto pochodzą z mieszanych odmian winogron i dosyć długo dojrzewają w beczkach, po czym tracą swój oryginalny, czerwony kolor, a w miarę upływu czasu stają się lżejsze.

Najciekawsze miasta i regiony

Najciekawsze miasta i regiony to: Lizbona, Vale do Tejo, Alentejo, Algarve, Centro-Beiras, Madera, Minho, Estremadura i Ribatejo oraz Norte-Porto.

Plaże

Największą popularnością cieszą się plaże w rejonie turystycznym Algarve. O ich atrakcyjności decyduje niecodzienny krajobraz – błękitne morze, złoty, delikatny piasek plaż i skały z czerwonego piaskowca. W miejscowościach i kurortach turystycznych można wypożyczyć leżaki i parasole, w plażowym barze zamówić schłodzonego drinka i oddać się beztroskiemu relaksowi. Większość plaż jest bardzo dobrze oznakowana i strzeżona, dlatego nie musimy się martwić, że przypadkiem zażywamy kąpieli w niedozwolonym miejscu.

Na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego panują dobre warunki do uprawiania sportów wodnych i plażowych. Dobrze rozwinięte mariny mogą pochwalić się starą tradycją żeglarską, a także sprzętem, który udostępniają turystom spragnionym słońca i błękitu oceanu. Wybrzeże Algarve, Praia de Rocha i Playa de Alvor oferuje nam szereg atrakcji – boiska do gry w siatkówkę plażową, możliwość uprawiania surfingu, windsurfingu, jet-ski oraz żeglowania po oceanie.

Atrakcje turystyczne

Stolica Portugalii to niezwykłe miasto, leżące na prawym brzegu rzeki Tag. Zbudowane na wzgórzach, z masą uroczych, oryginalnych uliczek.
Lizbona często słusznie określana jest mianem wielkomiejskiego jarmarku. Świadczy o tym przede wszystkim jednoczesne funkcjonowanie w bliskim sąsiedztwie zabytków różnych kultur. Średniowieczne zabudowania egzystują obok architektury stylu manuelińskiego i sklepami art nouveau. Monumentalne miasto z domami o charakterystycznych fasadach gdzie wieczorami można się rozkoszować melodią fado (pieśń o miłości).
Centralną dzielnicą jest XVIII-wieczna Baixa i Rossio. Po wschodniej stronie otoczonego arkadami Praca do Comcrcio leżą średniowieczne dzielnice Alfama i Mouraria, nad którymi góruje wspaniały zamek Sao Jorge.
Spragnieni zakupów turyści koniecznie powinni udać się do dzielnicy handlowej Baixa,
Avenida de Roma, Praca de Londres, Avenida Guerra Junquiero oraz do centrów handlowych Amoreiras i Colombo.
W Lizbonie, jak i w całej Portugalii na brak życia nocnego nie można narzekać. Brzeg Tagu zaprasza turystów do licznych pubów, dyskotek, restauracji.
Polecamy również następujące miejsca:

Queluz – pałac, który osiemnastym stuleciu służył jako letnia rezydencja królów portugalskich.
Warto go zobaczyć ze względu na liczne, wspaniałe ogrody, pełne okazałych romantycznych rzeźb i fontann.
Możliwe jest zwiedzanie wnętrza pałacu, którego pokaźne zbiory zadowolą gusta spragnionych obcowania ze sztuką z epoki.

Mafra – osiemnastowieczny pałac-klasztor, właściwie najpotężniejszy zabytek portugalskiej architektury sakralnej. Można podziwiać tam apartamenty królewskie, wspaniałą bibliotekę oraz słynną bazylikę.

Sintra – w centrum miasteczka znajduje się okazały pałac, którego największą atrakcję stanowią zebrane tam zbiory malarstwa. Zieleń tego regionu zamknięta jest we wspaniałym parku krajobrazowym. Warto zwiedzić także romański kościół Sao Martinho oraz kościółki pochodzące z czasów późnośredniowiecznych i wczesnorenesansowych. Stąd również niedaleko jest do Przylądka Roca – najdalej na zachód wysuniętego punktu Europy).

Tomar – koniecznie trzeba zobaczyć klasztor Cristo, pochodzący z XII-XVI w., dziś znajdujący się na liście zabytków UNESCO. Poza tym warto zwiedzić: zamek Templariuszy z XII w., a także kościoły: gotycki Santa Maria do Olival, renesansowy Nossa Senhora da ConceiÄ�§ao, Sao Joao Baptista w stylu manuelińskim oraz XV-wieczną Synagogę.

Cascais – słynny kurort letni, miejsce dla tych, którzy chcą połączyć wypoczynek, zabawę z poznawaniem historii kraju. Oprócz typowo turystycznych atrakcji (m.in. miejsca dla surferów i windsurferów) można tu zobaczyć bowiem: Muzeum Condes de Castro Guimaraes i Muzeum Morza, XVIII-wieczne kościoły: Nossa Senhora da AssunÄ�§ao i Nossa Senhora dos Navegantes, XVII-wieczną cytadelę i fortecę.

Estoril – najbardziej rozpoznawalna plaża z bogato rozwiniętą gama rozrywek dla turystów (kasyno, pole golfowe, tor wyścigowy Formuły 1). W tym kosmopolitycznym kurorcie nie brak również atrakcji życia nocnego. Liczne centra rozrywek prześcigają się w ofertach dla gości, którzy liczą na dobrą zabawę do rana.

Sesimbra – małe, malownicze miasteczko rybackie. Można tu zobaczyć także okazały średniowieczny zamek oraz Sanktuarium Nossa Senhora na Przylądku Espichel i Lagoa de Albufeira.

Portugalia

Portugalia przyciąga turystów z całego świata. Kusi nie tylko wspaniałym kolorytem kraju, ale także różnorodnymi atrakcjami skierowanymi w stronę zagranicznych gości: wspaniałe plaże, kurorty, tereny górzyste, zachwycająca przyroda. Ponadto należy pamiętać, że jest to kraj o bogatej tradycji żeglarskiej. Wystarczy wspomnieć chociażby o osiągnięciach Vasco da Gamy i odkrytych dzięki Portugalczykom szlakach do Afryki i Nowego Świata. Fascynacja tymi rejonami odbiła się niewątpliwie na kulturze kraju. Widoczne jest to szczególnie w muzyce i architekturze Portugalii.
Świat muzyki tego państwa to przede wszystkim pełne pasji fado z Lisbony i Coimbry. Muzyka ludowa jest szczególnie rozwinięta, stanowi nieodłączną tradycję mieszkańców wiosek i miast. Śpiew przy akompaniamencie przeróżnych instrumentów jest na tyle ważną częścią życia Portugalczyków, że właściwie każdy region wykształcił sobie na przestrzeni lat własne tradycje muzyczne.
Dodajmy jeszcze, że Portugalczycy to ludzie niezwykle pogodni, energiczni, spontaniczni i otwarci. Czy można zatem wyobrazić sobie lepsze miejsce na spędzenie urlopu?