Wina Porto

Zbiór winogron z określonego regionu trwa od połowy września do połowy października. Obecnie owoce są tłoczone przy pomocy urządzeń, a nie wyciskane stopami, niezależnie od tego, co utrzymują niektóre wytwórnie.

Sok z winogron fermentuje przez kilka dni, a kiedy naturalny poziom cukru wystarczająco się obniży, proces fermentacyjny zostaje zahamowany poprzez dodanie winogronowego brandy w stosunku 4 części wina na 1 część brandy. Następnie wino dojrzewa w beczkach w armazém (wytwórni) quinta (posiadłości wiejskiej) aż do następnego marca, po czym przewożone jest w dół rzeki do piwnic przewoźników w Vila Nova de Gaia, gdzie dalej dojrzewa.

Wyróżnia się cztery podstawowe rodzaje porto - branco (białe), tinto (czerwone), tinto aloirado (rubinowe) i aloirado (lekko brązowe), które różnią się okresem dojrzewania. Tylko w określonych latach, kiedy komisja uzna, że wina quintas są odpowiednio wysokiej jakości, oficjalnie zatwierdza się roczniki win. Jeżeli tak się stanie, wino pozostaje w beczkach przez okres dwóch lat, po czym jest butelkowane i dalej dojrzewa. Wino rocznikowe jest gotowe do picia po 10-15 latach po przelaniu do butelek i ma ciemniejszy kolor niż inne wina, co jest skutkiem długiego okresu leżakowania.

Na etykiecie umieszczona jest nazwa firmy, rocznik, rok, w którym porto było butelkowane i czasem nazwa majątku. Wino rocznikowe późno butelkowane (LBV), jest winem o jakości gorszej niż wino rocznikowe, ale na tyle dobrym, żeby leżakować w butelkach, do których jest rozlewane po 5 czy 6 latach dojrzewania w beczkach. Wszystkie inne wina typu porto są robione z mieszanek winogron, a większość z nich dojrzewa w beczkach o wiele dłużej, przynajmniej 7 lat, przez co nabierają brązowego koloru. Wina, które są oznaczone jako 20-, 30- i 40-letnie porto pochodzą z mieszanych odmian winogron i dosyć długo dojrzewają w beczkach, po czym tracą swój oryginalny, czerwony kolor, a w miarę upływu czasu stają się lżejsze.